City of God

Cidade de Deus (2002) by Fernando Meirelles and Kátia Lund
A frame that needs no description. Lost children of the city of god. Later on in real life, they all became gang members. Just as was told, justice will unfold..

-
Tanım gerektirmeyen bir kare. Tanrı kentin kayıp çocukları. Gerçek hayatta sonradan hepsi birer çete üyesi oldu. Beklendiği gibi..
*

Please notice the sky scrapers at the background, they tell the main story. / Arka plandaki gökdelenlere lütfen dikkat, gerçek hikâyeyi onlar anlatıyor.

If a tree falls in a forest..

Serpico (1973) by Sidney Lumet
Meet Serpico, an honest cop. A lone fish in a large ocean, a single tree.

"If a tree falls in a forest and no one is around to hear it, does it make a sound?" *
-
Serpico ile tanışın, dürüst bir polis. Okyanustaki yalnız bir balık, tek bir ağaç.
"Bir ormanda bir ağaç düşerse ve etrafta onu duyacak kimse yoksa, düşen ağaç bir ses çıkarır mı?" *

Tides

Barton Fink (1991) by the Coen Brothers
Meet Barton Fink, a rock against the tide, a person understood by none.

"A writer writes from his gut, his gut tells him what's good and what's merely adequate." - Barton Fink
-
Barton Fink ile tanışın, dalgalara başkaldıran bir kaya, kimse tarafından anlaşılamayan bir insan.
"Bir yazar içgüdüleriyle yazar, içgüdüleri ona neyin iyi, neyin ucu ucuna yeterli olduğunu söyler." - Barton Fink

Do it Antonio!

Ladri di biciclette (Bicycle Thieves) (1948) by Vittorio De Sica
I can't, and never will be able to, forget the first time I saw this frame. It was the first time I felt this much emotion during a movie and I wasn't event at the theater, just a dude at home in front of a computer screen.. I yelled.
"Do it Antonio! It's your right! You're not the one to be blamed! Do it! Do it for Bruno!"
The dilemma Antonio goes through during this scene is so heart wrenching.. When you see Bruno's tears.. I can't even write properly about this scene.. Pure cinema. Nothing else.
I have never felt anything even remotely close to this experience. This is why I think that Ladri di biciclette is one of the (if not the) greatest ever filmed.
-
Bu kareyi gördüğüm ilk ânı hiç unutmadım, unutamayacağım. İlk kez bir film sırasında bu kadar yoğun duygular yaşadım, üstelik sinemada bile değildim, bilgisayar başında bir başıma.. Bağırdım.
"Çal onu Antonio! Bu senin hakkın! Suçlanması gereken sen değilsin! Yap! Bruno için yap!"

Antonio'nun yaşadığı çıkmaz yürek parçalayıcıdır.. Bruno'nun gözyaşlarını gördüğümüzde ise.. Bu sahne hakkında doğru dürüst yazamıyorum bile. Saf sinema. Başka bir şey değil.

Bu duyguya ucundan bile yaklaşan bir tecrübeyi hâlâ yaşamadım. Bu nedenle Bisiklet Hırsızları'nın gelmiş geçmiş en iyi filmlerden biri (en iyisi değilse eğer) olduğunu düşünüyorum.

-

And who can ever forget Bruno? The sweetest kid ever, after The Kid himself. / Ve Bruno'yu kim unutabilir? The Kid'in kendisinden sonraki en tatlı çocuk.

Stranger within

Fight Club (1999) by David Fincher
We are so different from, so distant from, so out of touch with the person that we want to be that we don't even recognize them when me meet. A state of mind that kills the soul.
Olmak istediğimiz kişiden o kadar farklı, o kadar uzak, o kadar bağlantıyı koparmış haldeyiz ki onunla tanıştığımızda tanımayız bile. Ruhu öldüren bir haleti ruhiye.
I stole this frame from Görkem Öge (with his permission) / Bu kareyi Görkem Öge'den çaldım (izniyle)

Wish you were here..

Away We Go (2009) by Sam Mendes
I don't know why, but this frame reminds me of Wish You Were Here by Pink Floyd. Maybe because of the two lost souls swimming in a fish bowl? Two lost souls, seeking light, purpose and guidance. A flicker from a candle, showing them the way?
Neden bilmiyorum ama bu kare bana Pink Floyd'dan Wish You Were Here'ı hatırlatıyor. Belki de kayıp 2 ruh yüzündendir? Bir ışık, amaç ve rehberlik arayan 2 kayıp ruh. Belki de bir mumdan yayılan titrek ışık onlara yolu gösteren...

One more cup of coffee

Trois couleurs: Bleu (Three Colours: Blue) (1993) by Krzysztof Kieslowski
Julie lost all her family. She's alone now. Nothing to live for, nothing to care about. So isolated from the whole world. A state of mind, so careless about the world..
Julie tüm ailesini kaybetti. Artık yalnız. Uğruna yaşayacak bir şeydi, değer verecek hiçbir şeyi yok. Dünyadan soyutlanmış. Dünyadan kopuk, ilgisiz bir ruh hali...